resim-1      Çocukların süsü, neşesi, coşkusu… Aklımıza gelebilen güzel duyguların hepsini içerisine alıyor bence. Çocukluk yıllarımızı geride bırakıp, gençlik yıllarımızı yaşıyorken, onları , Rabbimiz’den emanet olarak alıyoruz,ne tatlı emanetler, ne zor, karmaşık ve o kadar kırılgan kristaller…
       En güzel şekilleri verebilmemiz için bize bahşedilen çocuklarımız! Onlara nasıl davranalım da hem dünyalarını hem de ahiretlerini kurtarmalarına, “Rıza-i İlahi’yi” kazanmalarına vesile olalım. Yol olalım, yoldaş olalım, hem yaşayalım hem de yaşamaları için fırsatlar verelim. Tabi ki hidayet  Allah’tan ama çaba ve gayret bizdendir.
        Çocuklarımızın sevgisi içimizde o kadar güzel yerleştirilmiş ki kendimizde vazgeçip hep onları  tercih ediyoruz. Bu sadece kendi çocuklarımızla sınırlı kalmamalı tabi ki, ümmetin çocukları bizim de çocuklarımızdır…
        İslami ahlakın, yaşantının onlara aktarılmasının en iyi yolu uzmanların düşüncelerine göre, güzel örnekler olmamız ve yaşatmamızdır. Çünkü; örneklik, sözlerden çok daha tesirli oluyormuş… Sözle ikaz ve anlatımlar çok olunca tesiri olmazmış ve onları da,hiç hata yapmayacak yaratılmışlar olarak görmemeliyiz,fırsatlar vermeliyiz. Bazı hatalarına göz yummalıyız, tahammülümüz bizi zorlasa da… Sabretmeliyiz, direnmeliyiz ve ışık olmalıyız onlara…
        Sabır ve sebat nice açılmaz sandığımız kapıları bizlere açar… Allah’ımız kullarına nasıl sabır ve sevgi ile yaklaşıyor, bıkmadan, başa kalkmadan, yeter demeden davranıyorsa bizler de O’nun Esma’larından yola çıkarak hayatımıza yansıtmalıyız öğrendiklerimizi.
        Sorumluyuz ve sorumluluk bilinci aşılamalıyız onlara! İleri yaşlarda bazı huy ve davranışlarımızı değiştirmemiz nasıl zorsa, en baştan, temiz temeller atmalıyız, sağlam, her zor şartta dayanabilen temeller.
Kendi ayakları üzeride durabilen bireyler olabilmeleri için, güven verebilmeli, inanç verebilmeliyiz onlara. Tek dünyalı olmadığımız için de, sorumluluklarını dengeli bir şekilde onlara aşılamalıyız.
        Kalbimizde açan umut çiçeklerimizdir onlar… Hayatı sil baştan, onlarla yeniden yaşıyoruz sanki… Çocuklardan sonra torunlarla yaşıyoruz yani. Hayatımız hep tazeleniyor, umutsuz olmayalım, biz bir şeyler vermeye, onları önemsediğimizi  kendilerine hissettirmeye çalışalım…
        Gayret bizden, hidayet Allah’tan… Yar ve Yardımcıya emanet olun…
                                                                                                                         Şule GAYBERİ ÖĞRETMEN
                                                                                                                         22 Mayıs 2015 / ŞANLIURFA

Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir