Şu anda, ülkenin geçmekte olduğu dar geçitten sağ salim geçmesi için bütün enerjisini ortaya koymuş, kan ter içinde çalışan, 63 duyarlı ve fedakâr insan var karşımızda. El ele vermiş, hiçbir çıkar gözetmeden oradan oraya koşturuyor, Türkiye’nin altını üstüne getiriyor, ulaşılmadık il, ilçe bırakmadan sabırla anlatıyor, kanaat önderleriyle kucaklaşıyor, onların samimi isteklerini not alıyorlar.  Soruyorlar, cevaplıyorlar, tartışıyorlar, İktidarın on yıllık yönetimi boyunca kazandığı güvene, kendilerine karşı duyulan şahsi güveni de katarak çözüm sürecini daha da güçlendirerek, ileriye taşıyorlar. Çekilen acıları dinlerken yaşın yaşın ağlıyorlar. Kolay değil otuz yıldır bu insanlar yoksulluk ve ızdırab içinde yaşam mücadelesi veriyorlar. Mümkün mü bunları dinleyip ağlamamak? Masa başında ahkâm kesmek kolay. Siz böyle bir dağ köyünde hiç görev yaptınız mı, can güvenliğinin olmadığı böyle bir ortamda hiç gecelediniz mi? Hele içlerine bir girin de görün bakalım bu mazlum halk neler çekmiş, korku, sefalet ve yürek acısıyla bunca yılları nasıl yaşamışlar? Üstelik evlatlarını teröre kurban vererek bedel ödemişler. Siz hiç evlat acısı bilir misiniz? Allah kimseye vermesin. Verilenlere sabır versin. İçinde zerre kadar imanı olan bir insanın bunları duyup ağlamaması mümkün mü? Şu anda ben bu satırları yazarken dahi duygulanıyorum. İçimize bu rahmeti koyan Allah’a hamdolsun!
         Haberleri izliyorum. Gözlerim yurdun dört bir yanına dağılmış, ulaşılmadık il, ilçe, köy bırakmamak niyet ve azmiyle koşuşturan akil insanların çalışmalarına takılıyor. Daha doğrusu merakla bekliyorum. İşte size bir manzara akil insanlar grubundan ismini bilmediğim bir beyefendi gözyaşlarına boğuluyor. Belki de ilk defa böyle bir ortamda bulunuyor. Kalbindeki bu rahmetten dolayı o kardeşimizi özellikle kutluyorum.
         Sibel Eraslan’ı izliyorum. O da neredeyse hüngür hüngür ağlayacak. İçindeki rahmet volkanı dışarıya lav yerine gözyaşı fışkırıyor. Gözlerinde sicim gibi yaşlar akıyor. Sosyal faaliyetlerini yakinen bilen biri olarak söylüyorum. O kızımızın kalbi adeta iman menbaıdır. Allah kendisine sağlık, afiyet ve mutluluk versin. O görevli olduğu bölgeyi karış karış dolaşacak, karşılığında o mazlum insanların çuval çuval duasını alacak ve o dualar da inşallah onu Allah rızasına kavuşturacaktır. Bendeniz de onun bu görevi hakkıyla yaptığına dair şahitlik edeceğim. Cenab-ı Allah, akil insanlar grubunda görev alanlardan, onlara her türlü yardımı ve kolaylığı sağlayanlardan razı olsun.
         Allah-u Teala’nın yanında kendisi için akıtılan gözyaşları çok kıymetlidir. Rabbimiz böyle rahmetli bir kalbe çok değer veriyor. İşte bu hususta bazı ayet-i kerimeler ve hadis-i şerifler.
         Yüce Allah buyuruyor ki:
         “Ağlayarak çeneleri üstüne (yüzükoyun) kapanıyorlar ve bu, onların derin saygısını artırıyor.” (İsra,109)
         Enes ibni Malik (r.a)’den rivayet edilmiştir. Rasulullah (s.a.v)  bir hutbe irad etmişti. Onun benzerini hiç işitmedim. Şöyle buyurdular:
         “Şayet siz, benim bildiğimi bilmiş olsaydınız; elbette az güler çok ağlardınız.”
                                                                                                                          (Buhari Tecrid-i Sarih, HNO,1699)
         Ebu Ümame (r.a)’den rivayet edilmiştir. Rasulullah (s.a.v)  şöyle buyurdular:
         “Allah-u Teala’nın yanında iki damladan ve iki izden daha sevimli bir şey yoktur. İki damla şudur:Allah korkusundan dolayı çıkan gözyaşı damlası ile Allah yolunda akıtılan kan damlası. İki iz de şudur: Allah yolunda meydana gelen herhangi bir iz  (yara izi veya Allah yolunda yürümenin izleri gibi) Allah’ın farzlarından bir farzı yerine getirirken meydana gelen bir iz(secde veya hac seferinin izleri gibi).”
                                                                                                                                  (Tirmizi, Fezailü’l- Cihad, 26)
         Mutarrıf (r.a)’tan, o da babasından rivayet ettiğine göre şöyle demiştir: Rasulullah (s.a.v)’ı namaz kılarken gördüm. Ağlamasından göğsünde değirmenin iniltisi gibi bir inilti vardı.
                                                                                                    (Ebu Davud, Salat, HNO,904, Nesei, Sehv,Tirmizi)
         Rasul-i Ekrem Efendimiz ilahi sevginin iç alemine verdiği duygu sebebiyle namaz içinde ağlardı. Onun ağlaması içinden gelen bir inilti ile yanındakilerin duyacağı bir durumda idi.
         Aişe (r.a)’den rivayet edilmiştir. Şöyle dedi: Rasul-i Ekrem (s.a.v) namaz kılarken bazen içinden tencerenin kaynama tıkırtısı gibi ses duyulurdu.
                                                                                                                                           (İbni Mace, Mukaddime,3)
         İbni Ebi Şeybe,Nesei, Beyhaki ve Hâkim Ebu Hureyre (r.a)’den merfuan rivayet etmişlerdir. Rasullullah (s.a.v):
         “Allah korkusundan ağlayan kimse, sağılan süt memeye dönüp girmedikçe, ateşe girmez(sütün yeniden merkezine dönmesi imkânsız olduğu gibi Allah korkusundan ağlayanın ateşe girmesi de imkânsızdır).Allah yolunda bir toz ile cehennem ateşinin dumanı bir kulun içinde ebedî olarak bir arada bulunmaz. İman ile cimrilik ve kıskançlık bir kulun kalbinde ebediyyen birleşmez.”
                                                                       (Tirmizi, el-Hindi, Kenzü’l-Ummal, c,3, HNO,7386, Feyzü’l-Kadir, 5/465)
         Ebu Hureyre (r.a)’den rivayet edildiğine göre Rasulullah (s.a.v) şöyle buyurmuştur:
         “Arşın gölgesinden başka gölgenin bulunmadığı mahşer günü Cenab-ı Hak yedi sınıf insanı arşın gölgesi altında gölgelendirecektir.” Rasulullah (s.a.v) bu hadisi uzun uzadıya izah ettikten sonra:
         “O sınıflardan birisi de tenha bir yerde diliyle veya kalbiyle Allah-u Teâlâ’yı zikrederken (düşünürken) gözlerinden yaşlar akan bir kimsedir.” buyurdu.
                                                                                         (Buhari Tecrid-i Sarih, HNO,384, Müslim, Zekât, HNO,1031)
        Abdullah ibni Ömer(r.a)’den rivayet edilmiştir. Şöyle dedi: Hz. Aişe’ye, Rasulullah’dan gördüğü şeylerin en şaşırtıcısını bana haber ver dedim. Bunun üzerine uzun bir müddet ağladı ve sonra dedi ki: Onun her işi şaşırtıcı idi. Bir gün bana geldi, yorganıma girdi, hatta cildini cildime dokundurdu, sonra da buyurdu ki:
         “Ey Aişe! Bu gece Rabbime ibadet etmek için bana izin verir misin?” Ben de:
         “Ey Allah’ın Rasulu! Ben senin yakınlığını severim, isteklerini de severim, izinlisin, dedim. Kalktı abdest aldı sonra namaza durdu, Kur’an okudu ve ağlıyordu, sonra iki elini kaldırdı yine ağlıyordu. Hatta gözyaşlarının yeri ıslattığını gördüm. Sonra Bilal geldi, kendisine sabah namazını bildiriyordu. Baktı ki ağlıyor:
         “Ey Allah’ın Rasulu! Allah Teala senin geçmiş ve gelecek günahlarını affetmiş olduğu halde ağlıyor musun? diye sordu. Rasulullah:
         “Ey Bilal! Şu halde ben şükreden bir kul olmayayım mı?” buyurdu.
                                                                                           (Buhari, Teheccüd, 6,Müslim, Münafikun, HNO,2819,2820,
                                                                                            Tirmizi, Salat,187,İbni Mace, İkame,200)
         Muğire ibni Şu’be (r.a )’den rivayet edilmiştir. Şöyle dedi. Rasulullah (s.a.v) (gece )namazı kılmak için iki ayağı, yahut iki baldırı şişene kadar ayakta dururdu. Kendisine Hz.Aişe (r.anha) tarafından:Ya Rasulallah! Allah Senin işlenmiş ve işlenmesi farzedilmiş günahlarını affetmiştir. İbadet hususunda niçin bu kadar zahmet çekiyorsun? diye sorulurdu. Rasul-i Ekrem:
         “(Ben, Allah’ın bu affına karşı gece namazı ile) şükreder bir kul olmayayım mı?” diye cevap verirdi.
                                                                                                                                    (Buhari Tecrid-i Sarih, HNO,580)
         Ebu Süleyman ed-Dârâni (k.s) der ki: Allah korkusundan yaşlarla dolan herhangi bir gözün sahibinin yüzü kıyamet gününde zillet görmeyecektir.Eğer o kimsenin gözyaşları akarsa,Cenâb-ı Hak o akan yaşların ilk damlasıyla ateşten teşekkül eden birçok denizleri söndürecektir.Eğer bir ümmetin içinde bir tek kişi ağlarsa,onun yüzü suyu hürmetine o ümmet mü’min ise fazlasıyla azap çekmeyecektir.
                                                                                                                                            (İmam-ı Gazali, İhya, 9/32)
        Makalemi Peygamber Efendimizin bir duası ile bitirmek istiyorum. Rasulullah (s.a.v) şöyle dua ederdi:
         “Allah’ım!  Bana çokça ağlayan iki göz ihsan et ki, göz damlaları kan olmazdan, dişler ateş parçaları kesilmezden evvel damlaları akıtmak suretiyle kalbe şifa versin.” (Âmin)
                                                                                                       (Buhari, Müslim, ittifakla, İmam-ı Gazali, İhya, 9/31)
                                                                                                                                   Fethi KÜÇÜK
                                                                                                           Kur’an Aşıkları Derneği (KA-DER) Genel Başkanı
                                                                                                                       2 Nisan 2013 / ŞANLIURFA

 

 

 

 

 

 

 

 

Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir